Na terenie przemysłowym w środkowej Kornwalii znajduje się kilka otworów wiertniczych, każdy o średnicy zaledwie 12 cm, ale wbity kilometr w głąb skały. Pompują wodę zawierającą coś, co może okazać się magicznym składnikiem, jeśli chodzi o przyszłość Kornwalii. To lit, pierwiastek, z którego produkuje się baterie, między innymi do samochodów elektrycznych.
Dwieście lat temu ta część Kornwalii została nazwana najbogatszą milą kwadratową na ziemi dzięki kopalniom miedzi, mówi Lucy Crane z Cornish Lithium. W międzyczasie, gdy przywódcy siedmiu najbogatszych krajów świata planują ożywienie po największym globalnym szoku zdrowotnym i gospodarczym od ponad stulecia, sama Kornwalia znajduje się na rozdrożu gospodarczym.
Gospodarcza przeszłość Kornwalii została zbudowana na wiekach bogactwa górnictwa i rybołówstwa. Ziarna nowych gałęzi przemysłu są zasiane, ale jej siłą napędową jest obecnie turystyka. Kornwalia była także największym odbiorcą pieniędzy Unii Europejskiej na rozwój na dowolnym obszarze w Wielkiej Brytanii i jest domem dla społeczności przybrzeżnych, które utrzymują się z klientów z UE.
Niewiele sektorów odczuło skutki Brexitu bardziej niż rybołówstwo – dotyczy to w szczególności skorupiaków. Wielka Brytania, podobnie jak inne kraje spoza UE, ma obecnie zakaz eksportu żywych, nieoczyszczonych małż, przegrzebków i ostryg do UE – gdzie 90% z nich jest kupowanych i spożywanych.
W ciągu ostatnich 20 lat UE zapewniała dotacje o wartości do 100 mln funtów rocznie – w tym wsparcie dla projektu Eden. Rząd obiecał, że zostaną one zastąpione przez krajowe dotacje z nowego Shared Prosperity Fund – puli pieniędzy dostępnej dla wszystkich obszarów Wielkiej Brytanii. Tim Dwelly, były lider Partii Pracy w Radzie Kornwalii obawia się, że oznacza to, że jego region otrzyma zaledwie ułamek pieniędzy, które wcześniej otrzymywał.
Inwestuje się więcej nadziei niż kiedykolwiek w nowe branże, takie jak wydobycie litu i energia geotermalna. Branże te mają potencjał w dekarbonizacji i podnoszeniu poziomu, przy jednoczesnym zmniejszeniu zależności ludzi od sektora, który jest zarówno niestabilny, jak i sezonowy.
