Każdy z nas jest trochę inny, obejmuje to także sposób poruszania się po systemie transportowym. Karta Oyster ma system, który zapewnia, że nikt z nas nie przesadzi.
Oystercard są zaprogramowane tak, aby nakładały na nas grzywnę, jeśli przekroczymy maksymalny czas, jaki według Transport for London (TfL) powinna zająć podróż. W przypadku Barking to Ealing Broadway, który przecina pięć stref (od 4 do 3, potem 2, 1, 2 i znowu 3) TfL uważa, że nie powinno to zająć więcej niż godzinę 50 minut w dni powszednie przed godziną 19:00, dwie godziny pięć min wieczorami w dni powszednie i soboty lub dwie godziny 15 min w niedziele.
Grzywna w tym przypadku wynosiłaby dwie maksymalne taryfy (do 17,80 GBP), zamiast zwykłej taryfy 2,90 GBP poza godzinami szczytu lub 4 GBP w godzinach szczytu.
Pomaga to również zniechęcić ludzi do celowego wysiadania na stacjach, na których nie działają barierki biletowe, aby załatwić sprawy przed przybyciem później do miejsca docelowego, w którym barierki działają. Może się to zdarzyć na DLR lub niektórych stacjach naziemnych w Londynie, gdzie nie ma barier biletowych. Pomaga również zniechęcić ludzi do celowego podążania najdłuższą możliwą drogą, z uwagi na to, że może to być bardziej malownicza podróż. Wszystkie te niepotrzebne dodatkowe podróże zajmują miejsce dla pasażerów odbywających niezbędne podróże i utrudniają planistom transportu dokładne planowanie przyszłego zapotrzebowania.
Większość podróży w Londynie należy zakończyć w ciągu dwóch godzin. Najdłuższa możliwa podróż na Oyster przez największe strefy taryfowe (przez 20 stref) ma maksymalnie pięć godzin.
Jeśli zostaniesz ukarany grzywną nie z własnej winy, na przykład z powodu awarii pociągu lub konieczności skorzystania z zastępczego autobusu na część podróży, która utknęła w korku, możesz skontaktować się z obsługą klienta TfL w celu uzyskania zwrotu pieniędzy.
