Znane nieformalnie przez wielu jako IKEA Towers lub IKEA Chimneys i używane jako punkt odniesienia dla kierowców mają w sobie pewną urodę, ale często zadawane jest pytanie, jak skończyły jako narzędzie marketingowe dla szwedzkiego giganta meblowego?
Zlokalizowane w centrum ówczesnego parku handlowego Purley Way przy autostradzie A23, kominy zostały zaprojektowane w latach 30. XX wieku. Kominy zaczęły funkcjonować jako część elektrowni Croydon B znajdującej się obok wiktoriańskiej stacji Croydon A, która sama została otwarta w 1896 roku.
Plany nowej stacji elektrycznej zaprojektowanej przez Roberta Atkinsona i zleconej przez ówczesną Radę Okręgu Croydon nigdy nie doszły do skutku wraz z wybuchem II wojny światowej w 1939 r., co doprowadziło do wstrzymania prac. Budowę na tym terenie kontynuowano w 1946 r., ale pierwotne plany zostały pomniejszone.
Kiedy budowa elektrowni została ukończona w 1950 roku, dwie wieże były stosunkowo małe w porównaniu z sześcioma znacznie większymi betonowymi kominami chłodzącymi pierwszej stacji sąsiedniej. Kiedy miała miejsce nacjonalizacja w 1948 r., rząd Wielkiej Brytanii pozostał odpowiedzialny za miejsce aż do jego likwidacji w 1984 r. za rządów Margaret Thatcher. Aż do lat 70. do stacji opalanych węglem codziennie przyjeżdżały trzy lokomotywy koleją, aby utrzymać je w ruchu. W latach 60. pociągi te przeszły z napędu parowego na elektryczne. W latach 70. węgiel zaczął być wysyłany z Northumberland do Kingsnorth i docierał na stacje 25 ciężarówkami dziennie, a nie pociągiem.
Lata osiemdziesiąte były okresem zmian dla Croydon i podczas gdy sześć betonowych kominów wiktoriańskiej fabryki zostało zburzonych w 1985 roku, zdecydowano, że kominy pozostaną punktem orientacyjnym.
W latach 80. w miejsce elektrowni wokół osiedla Purley Way zaczęły pojawiać się lokale handlowe. Na początku lat 90. wywierano presję na rząd, aby pozbył się dwóch 300-metrowych kominów. Cały obszar wokół nich został zregenerowany w Kompleks Handlowo-Wypoczynkowy Valley Park. IKEA „zniechęciła się” kominami szybującymi nad ich terenem. Zawarto jednak porozumienie, dzięki któremu szwedzka firma mogła namalować swoje kolory na starych tablicach reklamowych u góry, nadając kominom charakter, który rozpoznajemy dzisiaj.
Chociaż była to druga co do wysokości budowla w gminie, za zbudowaną w latach 50. XX wieku wieżą nadawczą o wysokości 502 stóp w pobliżu South Norwood Hill, przewyższyło ją kilka niedawnych wieżowców.
