System komunikacji miejskiej w Londynie jest bardzo rozbudowany, a jednym z popularnych środków transportu jest kolejka miejska – Overground.
London Overground – część wielkiej sieci komunikacyjnej Londynu
London Overground jest określane jako metro naziemne albo kolej podmiejska i jest to sieć lokalnych połączeń kolejowych, które są częścią zorganizowanej komunikacji miejskiej w Londynie. Za obsługę sieci Overground odpowiedzialny jest Transport for London (TfL), który przejął sieć Silverlink. Pierwszy kurs pod tą nazwą miał miejsce 11 listopada 2007 roku. LO obsługuje głównie strefę 2 i 3. Założeniem komunikacji było umożliwienie mieszkańcom dotarcia do przedmieść i pozostałych słabo skomunikowanych obszarów poza centrum stolicy.
Metro naziemne łączy wschodni Londyn z zachodnim przez północną część. W 2016 roku z tego rodzaju środka komunikacji korzystało około 180 mln osób. Od niedawna kolej obsługuje też kursy nocne, dzięki czemu mieszkańcy mają możliwość spokojnego powrotu do domu z centrum.
Pociągi kursują w większości poza 1 strefą, więc pozwalają na dotarcie w najróżniejsze miejsca, co bardzo cenią sobie osoby podróżujące z centrum Londynu, jak i turyści, którzy mają ochotę dostać się w szybkim czasie do sąsiadujących okolic.
Bilety można kupić w klasycznej formie, chociaż najbardziej opłacalnym rozwiązaniem pozostaje karta Oyster. Szczególnie powinni się w nią zaopatrzyć turyści, ponieważ komunikacja miejska w Londynie jest nie tylko jednym z najbardziej rozwiniętych systemów, ale też najdroższych.
Dobry sposób na poruszanie się poza centrum
Poruszanie się metrem naziemnym zajmuje trochę więcej czasu niż z wykorzystaniem metra (The Tube). W 2019 roku zakupiono nowoczesne pociągi od kanadyjskiego producenta Bombardiera, które wzbogaciły zasoby TfL. Ma to na celu zwiększenie częstotliwości kursów.
Oznaczenie stacji LO jest bardzo zbliżone do London Underground, różni się tylko kolorem – metro ma czerwone kółko, a kolej podmiejska pomarańczowe. Rozkład jazdy z łatwością można sprawdzić w internecie. Pociągi są dość punktualne, ale zdarza się, że są również zatłoczone. Dlatego najlepiej nie podróżować w godzinach szczytu, jeśli nie ma takiej konieczności.
Niewątpliwym plusem jest rozmieszczenie przystanków w taki sposób, że w połączeniu z pozostałymi środkami komunikacji, np. z metrem, z łatwością można się przesiadać i dojechać w nawet trudno dostępne zakątki. Trasa pociągów London Overground liczy ponad 83 stacje, do których prowadzi 6 linii. W planach są kolejne modernizacje.
