Dworzec Liverpool Street, przed jego przebudową w latach 80. nazywany inaczej Dark Cathedral, jest uznawany za stację stałego dojazdu do pracy w City. Jednak dziś linia ta zabiera podróżujących również w inne miejsca Anglii, gdzie mogą udać się na satysfakcjonujący odpoczynek. Dworzec przeszedł gruntowną modernizację, zachowując jednak najlepsze kolejowe dziedzictwo.
Historia Liverpool Street
W 1862 r. powstała Wielka Kolej Wschodnia, która przygotowywała plan nowej stacji końcowej w samym sercu Londynu. Wielka kolej uzyskała więc pozwolenie na przedłużenie linii z Bishopsgate do nowego terminala aż do stacji North London Railway’s Broad Street.
W 1874 roku stacja Liverpool Street była już częściowo ukończona i zaczęły z niej odjeżdżać pierwsze podmiejskiej pociągi. W 1875 roku udało się dworzec w pełni otworzyć wraz z 10 peronami. Został on zaprojektowany w kształcie litery L przez Edwarda Wilsona. Miały się w nim znaleźć miejsce na usługi działające z krótszych peronów oraz usługi liniowe działające z dłuższych peronów. W projekcie znalazły się również biura przeznaczone dla Wielkiej Kolei Wschodniej. Budynek wykonany był ze szkła i żelaza. W 1894 roku zakończono kolejne remonty dworca, których celem było powiększenie jego powierzchni o dodatkowe 8 nowych peronów.
Dworzec jeszcze przez wiele lat zmagał się z wieloma remontami, m.in. odrestaurowano cały dach, odnowiono restauracje, powstał pasaż z biurami, kawiarniami i przeróżnymi sklepami. Nowe wejście na dworzec zostało oznaczone czterema wieżami zegarowymi w stylu wiktoriańskim.
Tutaj kupisz bilet do Liverpool Street Station w promocyjnej cenie >>
Liverpool Street dziś
Stacja Liverpool Street obsługuje dziś około 65 mln pasażerów rocznie. Stąd można udać się m.in. do Cambridgeshire, Essex, Wielkiego Londynu, Hertfordshire, Norfolk i Suffolk. To właśnie wokół tego dworca możecie zwiedzić jedne z największych londyńskich atrakcji. M.in.: Exchange Square, Old Spitalfields Market, Sky Garden, Brick Lane i Tower of London.
Liverpool Street jest znany widzom z filmu o Harrym Potterze, a dokładnie z części pierwszej – “Harry Potter i kamień filozoficzny”.
