Każdy, kto pracuje na budowie, musi mieć dostęp do toalet i pomieszczeń do mycia, przebierania się, jedzenia i odpoczynku. Rodzaj i liczba potrzebnych obiektów zależy m.in. od rodzaju pracy. Mogą być potrzebne dodatkowe urządzenia (takie jak prysznice), aby kontrolować ryzyko stwarzane przez niebezpieczne substancje, takie jak cement, ołów lub mikroorganizmy. Mogą być potrzebne oddzielne udogodnienia dla mężczyzn i kobiet.
Umywalki należy umieścić obok toalet i przebieralni. Powinny zawierać:
- czystą, ciepłą i zimną bieżącą wodę
- mydło lub inne odpowiednie środki czyszczące
- ręczniki lub inne odpowiednie środki do suszenia
- odpowiednią wentylację i oświetlenie
- w zależności od wykonywanej pracy, mogą być również potrzebne prysznice
Umywalki muszą umożliwiać pracownikom prawidłowe mycie rąk, twarzy i przedramion.
Mycie rąk na ogół nie powinno odbywać się w tych samych miejscach, w których pracownik je i pije. Szczególnie ważne jest zapewnienie miejsc do mycia oddzielonych od miejsc do jedzenia i odpoczynku, gdzie pracownicy są narażeni na działanie niebezpiecznych substancji, takich jak cement, ołów lub mikroorganizmy.
Potrzebna jest też szatnia, jeśli pracownicy muszą nosić specjalne ubrania i/lub nie mogą przebierać się gdzie indziej. Mężczyźni i kobiety powinni mieć możliwość przebierania się osobno. Miejsca te powinny mieć siedzenia i urządzenia do suszenia odzieży w razie potrzeby.
Pracownicy muszą mieć możliwość bezpiecznego przechowywania odzieży i rzeczy osobistych. Może to mieć miejsce w biurze lub w innym miejscu, pod warunkiem, że są one bezpieczne.
Pracownicy potrzebują miejsca do odpoczynku i jedzenia, gdzie znajdują się:
- wystarczająca liczba stołów i siedzeń
- urządzenia do przygotowywania i spożywania posiłków oraz do gotowania wody
- wentylacja latem i ogrzewanie zimą.
Woda pitna powinna być zawsze dostępna, wyraźnie oznaczona i łatwo dostępna.
Choroby
Pracownicy budowlani są narażeni na wysokie ryzyko zachorowania na choroby wynikające z wykonywanego zawodu.
Budownictwo ma największe obciążenie nowotworami „zawodowymi” wśród sektorów przemysłowych. Szacuje się, że rocznie występuje w nim ponad 5000 przypadków raka i około 3700 zgonów. Najistotniejszą przyczyną tych nowotworów jest azbest (70%), krzemionka (17%) oraz spaliny z silników diesla (po 6-7%).
Niebezpieczne substancje, takie jak pyły, chemikalia i potencjalnie szkodliwe mieszaniny (np. w farbach), są powszechne w pracach budowlanych. Niektóre procesy powodują emisję pyłów, dymów, oparów lub gazów do powietrza, co może być istotną przyczyną problemów z oddychaniem i chorób płuc. W wielu zawodach związanych z budownictwem występuje również wysoki wskaźnik zapalenia skóry w wyniku narażenia skóry na substancje niebezpieczne.
Budownictwo to także jeden z zawodów o największej szacowanej częstości występowania urazów kręgosłupa i schorzeń kończyn górnych.
Dlaczego tak się dzieje? Ponieważ w przeciwieństwie do fabryki, prace budowlane odbywają się w wielu zróżnicowanych środowiskach. Różne lokalizacje mogą stwarzać szereg zagrożeń dla zdrowia, a zakres tych zagrożeń może się różnić. Oprócz tego występuje dynamiczny charakter pracy – place budowy stale się zmieniają, a wielu pracowników może wykonywać zadania potencjalnie niebezpieczne dla zdrowia.
Na ogół świadomość zagrożeń dla zdrowia i niezbędnych kontroli jest niska. Wielu pracowników jest samozatrudnionych, pracuje dla małych firm lub często zmienia pracodawców. Sytuacje te mogą utrudniać pracownikom dbanie o własne zdrowie.
Zaangażowanie pracowników jest kluczem do skutecznego zarządzania ryzykiem. Jest to szczególnie ważne w przypadku wielu problemów zdrowotnych, w przypadku których pojawienie się objawów może zająć trochę czasu.
