Clink Prison Museum

Clink Prison Museum zostało zbudowane na terenie oryginalnego więzienia Clink. Więzienie pochodzi z 1144 roku, co czyni go jednym z najstarszych, jeśli nie najstarszym, więzieniem w Anglii.

Można tu doświadczyć na własnej skórze jak wyglądały narzędzia tortur i poznać dzień z życia średniowiecznego więźnia.

Clink Prison Museum opowiada przerażającą historię tego osławionego więzienia poprzez serię historycznych tablic i wyświetlaczy interpretacyjnych. Zobacz, jak wyglądało życie więźniów w Clink i prześledź historię budynku na przestrzeni czasu. Niektóre ekspozycje mogą nie być odpowiednie dla młodszych dzieci.

Historia Clink Prison Museum

W 1127 roku Henryk I nadał biskupowi Winchesteru posiadłość, która miała być znana jako „The Liberty of the See of Winchester in the Clink in the Borough of Southwark”. Wraz z tym nadaniem przyszedł zestaw przywilejów, w tym prawo do posiadania niezależnego sądu.

W praktyce dawało to biskupowi szerokie uprawnienia, w tym prawo do sądzenia i skazywania przestępców w swoim własnym sądzie. Do najbardziej dotkniętych przez sąd biskupi należały liczne „stewhouses” (domy publiczne) na Bankside.

Wczesna historia Clink nie wydaje się być naznaczona jakimś szczególnym złym traktowaniem więźniów, choć warunki nie były zbawienne. Wydaje się jednak, że w XIII wieku praktyka tortur i złego traktowania więźniów stała się znacznie bardziej powszechna w całej Anglii.

Chociaż Clink nigdy nie był przyjemnym miejscem, stał się strasznym więzieniem, znanym z surowego traktowania więźniów. Lochy były rzadko sprzątane, a łańcuchy, kajdany i śruby były używane do uwięzienia więźniów w wielkim dyskomforcie.

Jedna z teorii głosi, że nazwa więzienia pochodzi od „brzęku” łańcuchów więźniów, chociaż bardziej prawdopodobnym wyjaśnieniem jest to, że słowo to pochodzi od określenia nitów lub gwoździ używanych do mocowania kajdan.

Clink wypadł z użytku w XVIII wieku i ostatecznie spłonął podczas Gordon Riots w 1780 roku. Miejsce to zostało odbudowane, ale ponownie spłonęło w 1814 roku. Części Wielkiej Sali stoją do dziś, w tym słynne na całym świecie Rose Arch, zachowane przez English Heritage.

Jak można się tam dostać?

Najbliższą stacją metra i kolei jest London Bridge, która obsługuje linie Jubilee i Northern oraz główne połączenia kolejowe z południowo-wschodniej Anglii.

Możesz też przybyć na pokładzie łodzi Uber Boat by Thames Clippers, która zatrzymuje się na Bankside Pier co 20-30 minut. Muzeum znajduje się zaledwie 10 minut spacerem od molo.