Król Karol został koronowany 6 maja w Westminster Abbey.
Ceremonia w Westminster Abbey zgromadziła około 100 głów państw z całego świata, celebrytów oraz rodzinę i przyjaciół pary królewskiej.
W zgromadzeniu brał udział również książę Harry, który po miesiącach napięcia w rodzinie królewskiej, przybył z USA, aby uczestniczyć w koronacji ojca.
Historyczny moment nastąpił kilka minut po południu, kiedy arcybiskup Canterbury Justin Welby nałożył na głowę Karola koronę św. Edwarda, a on sam stał się 40. panującym władcą, który został ukoronowany w Westminster Abbey, kościele koronacyjnym narodu od 1066 roku.
W trakcie wydarzenia na pierwszy plan wysunęła się rola sił zbrojnych, które przeprowadziły największą uroczystą operację wojskową od czasu koronacji królowej Elżbiety w 1953 r. W sumie wzięło w niej udział 4 tys. pracowników sił zbrojnych i 19 zespołów wojskowych.
Podczas ceremonii, której korzenie sięgają średniowiecza, król ubrany był w szereg szat oznaczających symboliczną podróż, która zakończyła się namaszczeniem go świętym olejem i koronacją.
Kulminacją dnia pełnego przepychu i widowisk było pojawienie się nowego króla i królowej wraz z rodziną na balkonie Buckingham Palace, aby uczcić koronację.
Koronacja nie zmieniła formalnie statusu króla. Karol został królem Zjednoczonego Królestwa i 14 innych królestw we wrześniu, gdy po 70 latach na tronie zmarła jego matka królowa Elżbieta II.
