Przez całe życie przygotowywał się do zdobycia korony. Teraz, w wieku 73 lat, ten moment wreszcie nadszedł.
Karol, najstarsza osoba, która kiedykolwiek objęła brytyjski tron, został królem po śmierci swojej matki, królowej Elżbiety II.
Po okresie praktyki, który rozpoczął się w dzieciństwie, Karol jest ucieleśnieniem modernizacji brytyjskiej monarchii. Był pierwszym dziedzicem, który nie kształcił się w domu, pierwszym, który zdobył dyplom uniwersytecki i pierwszym, który dorastał w coraz intensywniejszym blasku mediów.
Zraził też do siebie wielu swoim rozwodem z uwielbianą księżną Dianą, a także nadwyrężeniem zasad, które zabraniają królewskiej rodzinie interweniować w sprawy publiczne, wdając się w debaty na takie tematy jak ochrona środowiska czy konserwacja architektury.
„Teraz znajduje się, jeśli można tak powiedzieć, w jesieni swojego życia i musi uważnie zastanowić się nad tym, w jaki sposób przedstawia swój wizerunek jako osoby publicznej.” „Nie jest tak popularny jak jego matka”.
Ed Owens, historian
Karol musi wymyślić, jak wygenerować „poparcie społeczne, poczucie sympatii”, które charakteryzowało relacje Elżbiety z brytyjskim społeczeństwem, powiedział historyk Ed Owens.
Innymi słowy, czy Karol będzie tak samo kochany przez swoich poddanych? To pytanie, które przyćmiło całe jego życie.
Z nieśmiałego chłopca z apodyktycznym ojcem, Charles wyrósł na skromnego mężczyznę, który jednak jest pewny swoich poglądów. W przeciwieństwie do matki, która nie chciała publicznie mówić o swoich poglądach, Charles wygłaszał przemówienia i pisał artykuły na tematy bliskie jego sercu, takie jak zmiany klimatyczne, zielona energia i medycyna alternatywna.
Jego wstąpienie na tron prawdopodobnie podsyci debatę na temat przyszłości brytyjskiej, w dużej mierze ceremonialnej monarchii, postrzeganej przez niektórych jako symbol jedności narodowej, a przez innych jako przestarzały ślad feudalnej historii.
Karol, który będzie głową państwa dla Wielkiej Brytanii i 14 innych krajów, w tym Australii, Kanady, Nowej Zelandii i Papui Nowej Gwinei, bronił swoich działań. Przyznał jednak, że jako król nie będzie mógł mówić ani ingerować w politykę, ponieważ rola suwerena różni się od bycia księciem Walii.
Karol powiedział, że zamierza zmniejszyć liczbę pracujących członków rodziny królewskiej, obniżyć wydatki i lepiej reprezentować nowoczesną Wielką Brytanię.
Jednak to rozpad jego małżeństwa z Dianą sprawił, że wielu zaczęło kwestionować jego przydatność do objęcia tronu. Następnie, gdy się zestarzał, jego przystojni młodzi synowie skradli mu światło reflektorów.
Biograf Sally Bedell Smith, autorka książki „Prince Charles: the Passions and Paradoxes of an Improbable Life”, opisała go jako stale przyćmionego przez innych członków rodziny.
Wiele lat zajęło Brytyjczykom wybaczenie Karolowi przyznanej Dianie niewierności, zanim „księżniczka ludu” zginęła w wypadku samochodowym w Paryżu w 1997 roku. Ale nastroje społeczne złagodniały po tym, jak w 2005 roku poślubił Camillę Parker Bowles, a ona została księżną Kornwalii.
Mimo że Camilla odegrała znaczącą rolę w rozstaniu Karola i Diany, jej autoironiczny styl i poczucie humoru zjednały jej wielu Brytyjczyków.
Jej służba została nagrodzona w lutym 2022 roku, kiedy to królowa Elżbieta II powiedziała publicznie, że to jej „szczere życzenie„, aby Camilla była znana jako „Queen Consort” po tym, jak jej syn będzie jej następcą, odpowiadając raz na zawsze na pytania o status Camilli w rodzinie królewskiej.
Książę Karol urodził się 14 listopada 1948 roku w Buckingham Palace. Kiedy jego matka wstąpiła na tron w 1952 roku, trzyletni książę został księciem Kornwalii. W wieku 20 lat został księciem Walii.
Jego lata szkolne nie były szczęśliwe, przyszły król był zastraszany przez kolegów z klasy w Gordonstoun, szkockiej szkole z internatem, która szczyci się budowaniem charakteru poprzez energiczne zajęcia na świeżym powietrzu.
Karol studiował historię w Cambridge University’s Trinity College, gdzie w 1970 roku został pierwszym brytyjskim królem, który zdobył dyplom uniwersytecki.
Następnie spędził siedem lat w mundurze, szkoląc się na pilota Royal Air Force, po czym wstąpił do Royal Navy, gdzie nauczył się latać helikopterami. Karierę wojskową zakończył jako dowódca HMS Bronington w 1976 roku.
Związek Karola z Camillą rozpoczął się jeszcze przed wypłynięciem w morze, ale romans wygasł, a ona wyszła za mąż za oficera kawalerii.
Lady Dianę Spencer poznał w 1977 roku, kiedy miała 16 lat, a on spotykał się z jej starszą siostrą. Diana nie widziała go ponownie aż do 1980 roku. Plotki o ich zaręczynach pojawiły się po tym, jak została zaproszona do spędzenia czasu z Karolem i rodziną królewską.
Swoje zaręczyny ogłosili w lutym 1981 roku.
Para pobrała się 29 lipca 1981 roku w St. Paul’s Cathedral w transmitowanej na cały świat ceremonii. Książę William, obecnie następca tronu, urodził się niecały rok później, a jego brat, książę Harry, w 1984 roku.
Publiczna bajka szybko się rozpadła. W 1994 roku w wywiadzie telewizyjnym Karol przyznał się do niewierności. We własnym wywiadzie Diana zwróciła uwagę na związek męża z Camillą, mówiąc: „W tym małżeństwie było nas troje”.
Rewelacje te zszargały reputację Karola wśród wielu, którzy cenili Dianę za jej styl oraz działalność charytatywną na rzecz chorych na AIDS i ofiar min lądowych.
Napięcia utrzymują się wewnątrz rodziny królewskiej, podkreślone przez decyzję Harry’ego i jego żony Meghan, aby odsunąć się od obowiązków królewskich i przenieść się do Kalifornii w 2020 roku. W telewizyjnym wywiadzie powiedzieli później, że jeden z członków rodziny królewskiej miał „obawy” odnośnie koloru skóry ich dziecka przed jego narodzinami. Wybuchowa rewelacja zmusiła Williama do publicznego oświadczenia, że rodzina nie jest rasistowska.
Karol walczył dalej, coraz częściej zastępując królową. W 2018 roku został mianowany następcą królowej na czele Wspólnoty Narodów, stowarzyszenia 54 narodów powiązanych z Imperium Brytyjskim. Proces przyspieszył po śmierci jej męża, księcia Filipa, 9 kwietnia 2021 r.
W przeddzień otwarcia parlamentu 10 maja 2022 r. królowa poprosiła Karola o przewodniczenie, delegując mu jeden ze swoich najważniejszych konstytucyjnych obowiązków.
Camilla powiedziała w dokumencie z 2018 roku, że Karol czuł się komfortowo z perspektywą bycia królem. „Myślę, że jego przeznaczenie nadejdzie” – powiedziała. „Zawsze wiedział, że to nadejdzie, i nie sądzę, żeby to w ogóle ciążyło mu na ramionach”.
