Wenecja, kultowy zakątek Włoch, zbudowana jest na grupie 118 małych wysp oddzielonych kanałami i połączonych ponad 400 mostami.
Podczas gdy ten niezwykły średniowieczny wodny świat Adriatyku rzeczywiście stawia wysoko poprzeczkę, Europa jest pełna miast poprzecinanych urokliwymi sieciami kanałów, które często dodają uroku ich krajobrazowi. Ze swoim przemysłowym znaczeniem, które od dawna ogranicza się do odległej przeszłości, kanały tych miast są idealne na letnie spacery nad wodą. Oto kilka z najlepszych w Europie, zaraz obok Wenecji.
Brugia
Kanały Brugii, otoczone starożytnymi przytułkami dla ubogich i posępnymi obwisłymi bukami, wiją się na obrzeżach historycznego centrum miasta i wydają się fotogeniczne w niemal każdym kierunku. Chociaż trzeba przyznać, że Brugia jest również poważnym rywalem Wenecji, jeśli chodzi o liczbę turystów.
Amsterdam
Skoncentrowany wokół XVII-wiecznego pierścienia kanałów zbudowanych podczas holenderskiego złotego wieku, Amsterdam ma ponad 100 kilometrów starożytnych dróg wodnych i około 1500 mostów. Są tak ważne dla tożsamości Amsterdamu, że istnieje nawet Muzeum Kanałów. Choć nie tak wspaniałe jak Wenecja, kanały i mosty w Amsterdamie mają prawie tak samo wyrazisty styl.
St. Petersburg
Jako najbardziej wysunięte na północ miasto świata z ponad milionem mieszkańców, prawdopodobnie nie jest mądrym pomysłem, aby cieszyć się kanałami Grande w Petersburgu w środku zimy. Jednak gdy miasto rozmarza wiosną, majestat tego słynnego starego miasta widać wyraźnie przez jego rozległe drogi wodne. Zbudowany na bagnach delty rzeki Newy, Petersburg przecina około 100 dopływów i kanałów o łącznej długości 300 kilometrów. Znajduje się tu ponad 800 mostów. Kanał Zimowy o długości zaledwie 228 metrów jest jednym z najkrótszych w mieście, ale jego granitowe nabrzeże i eleganckie mosty sprawiają, że jest to jedno z najbardziej malowniczych miejsc w Petersburgu.
Hamburg
Pomimo tego, że może pochwalić się większą liczbą kanałów niż Amsterdam i Wenecja, Hamburg być może nie jest pierwszym miastem, które umieściłbyś na romantycznej mapie europejskich szlaków kanałowych. Ale jako trzeci co do wielkości port w Europie po Rotterdamie i Antwerpii, jest to miasto, w którym drogi wodne zawsze miały znacznie bardziej pragmatyczne zastosowanie. Jednak w kanałach współczesnego Hamburga, zwłaszcza w historycznej dzielnicy magazynowej Speicherstadt, kryje się ostre, przemysłowe piękno. Chociaż połowa magazynów została zniszczona podczas II wojny światowej, ich wielkość jest trwała, a spacer lub wycieczka łodzią jest koniecznością.
Sztokholm
Położona na archipelagu czternastu wysp stolica Szwecji jest pełna przecinających się kanałów i rzek poprzecinanych gobelinem ponad 50 mostów. W rzeczywistości oryginalna nazwa historycznego Starego Miasta w Sztokholmie brzmiała „Miasto między mostami” – Staden Mellan Broarna. Kanał Djurgårdsbrunnskanalen, mimo że znajduje się w centrum Sztokholmu, jest jednym z najcichszych i najbardziej malowniczych szlaków wodnych w mieście. Rozciągająca się na 5 km między pełnym atrakcji Djurgården a lądem stałym, jej wijąca się, wysadzana drzewami ścieżka jest jedną z najpopularniejszych tras spacerowych w Sztokholmie.
Birmingham
Mieszkańcy Birmingham z dumą przypominają każdemu, kto chce słuchać, że ich miasto ma „więcej kanałów niż Wenecja”. Zwiedzający z przyjemnością dowiedzą się, że kanały Birmingham są teraz o wiele ładniejsze niż w czasach ich przemysłowego rozkwitu. Z ponad 160 km kanałów nadal żeglownych, bary i kawiarnie w Gas Street Basin pokazują kanały miasta tętniące życiem, a łagodnie wijąca się ścieżka holownicza biegnąca do University of Birmingham jest sielankową ucieczką od szumu centrum miasta.
Copenhagen
Kopenhaga, z XVII-wieczną nabrzeżną dzielnicą Nyhavn, jest jednym z najbardziej urokliwych miast Europy, w których można wybrać się w rejs po kanałach. Słynący z kolorowych kamienic i starych drewnianych statków, Nyhavn jest doskonałym miejscem na spacer lub wycieczkę łodzią w letnie popołudnie. Chociaż dziś może wydawać się wyrafinowany, w pierwszych latach (od około 1670) Nyhavn był w rzeczywistości znanym obszarem dla żeglarzy poszukujących alkoholu i prostytutek. W XIX wieku był domem Hansa Christiana Andersena, a w 1980 roku został wyłączony z ruchu kołowego, co doprowadziło do jego rewitalizacji jako obszaru turystycznego.
