Czy zastanawiałeś się kiedyś, jak w Londynie nie dochodzi do powodzi częściej, skoro przepływa przez niego potężna, wielka rzeka? Odpowiedź brzmi: Thames Barrier.
Gdyby nie bariera, z siedzibą w pobliżu Woolwich Arsenal w południowo-wschodnim Londynie, obszary takie jak Houses of Parliament, Isle of Dogs, O2, Tower Bridge, obszary Southwark i inne części centralnego Londynu byłyby pod wodą. A przy ciągłym podnoszeniu się poziomu mórz całe miasto może w pewnym momencie zostać zatopione.
Jednak dzięki barierze zbudowanej na Tamizie w 1982 roku Londyn nie ma tego problemu. Thames Barrier została zbudowana, aby chronić aż 48 mil kwadratowych Londynu przed zalaniem z powodu fal pływowych. Zasadniczo jest ona zamykana za każdym razem, gdy istnieje niebezpieczeństwo, że podczas przypływu woda zostanie wypchnięta w górę rzeki, powodując powodzie.
Czasami jest zamykana bardzo często w krótkim czasie, a czasami mija wiele czasu, zanim tak się stanie. BBC poinformowała, że między marcem 2010 a grudniem 2012 nie było żadnych zamknięć.
Jak to działa?
Thames Barrier składa się z 10 stalowych bram rozciągających się na 520 metrów w poprzek rzeki. Kiedy bariera jest otwarta, płyty leżą na dnie rzeki, jakby ich w ogóle nie było.
Następnie, gdy musi zostać zamknięta, aby zapobiec zalaniu, płyty są obracane do góry. Jeśli prognozy mówią, że mogą wystąpić powodzie, bariera zamyka się tuż po odpływie, dzięki czemu powstaje pusty zbiornik, do którego może spływać woda. Co ciekawe, całkowite zamknięcie bariery zajmuje od 75 do 90 minut. Każda z czterech głównych bram waży 3000 ton.
Następnie bramy pozostają zamknięte, utrzymując wodę w rzece, aż fala się odwróci i woda osiągnie ten sam poziom po obu stronach. Bramy są następnie ponownie otwierane, aby zatrzymana woda spływała z powrotem do ujścia.
