Jedna na 10 płatności zbliżeniowych w całej Wielkiej Brytanii to taryfa Transport for London (TfL). Londyn był pierwszym dużym miastem na świecie, które w pełni zintegrowało płatności zbliżeniowe ze swoim systemem opłat za transport publiczny i zawsze był w czołówce oferowania inteligentniejszych sposobów płacenia. Nie zapominajmy, że skromny Travelcard ma już prawie 40 lat, a londyńskie innowacje taryfowe odniosły tak wielki sukces, że skopiowała je cała Holandia.
Pomimo tego sukcesu, wiele miast na całym świecie nie stosuje strategii Londynu. Odpowiedź Moskwy na londyńskie metro przeniosła swój system płatności na wyższy poziom. Od piątku (15 października) można tam korzystać z systemu zwanego „Face Pay”. Wystarczy wprowadzić zdjęcie paszportowe, dane bankowe i konto Troiki (moskiewska karta Oyster) do aplikacji mobilnej, a następnie jesteś w stanie przejść przez barierki biletowe do pociągów, wiedząc, że aparaty rozpoznawania twarzy obciążą Cię opłatą za właściwą podróż.
Istnieją ogromne obawy dotyczące ochrony danych, ponieważ rozpoznawanie twarzy jest znacznie bardziej osobiste niż ogólne dane finansowe.
„Kamera odczytuje klucz biometryczny, a nie obraz twarzy lub inne dane osobowe […] nie ma odpowiedników Face Pay pod względem jakości i łatwości użytkowania dla pasażerów na całym świecie.”
Maxim Liksutov, Moscow’s deputy mayor for transport
Rosyjska gazeta biznesowa „Kommiersant” zgłosiła obawy, że organy ścigania w Moskwie będą w stanie uzyskać dostęp do danych rozpoznawania twarzy wykorzystywanych przez Face Pay do wyszukiwania podejrzanych.
Powolne wprowadzanie i upowszechnianie się Face Pay oznacza, że moskiewskie metro spodziewa się, że w ciągu najbliższych trzech lat otrzyma około 15% płatności tą metodą, bez natychmiastowych planów stopniowego wycofywania Troiki. Chociaż Moskwa może być pierwszym miastem na świecie, które uruchomi na szeroką skalę rozpoznawanie twarzy dla płatności transportowych, systemy metra w Chinach już eksperymentowały z tym pomysłem.
W Pekinie i Szanghaju od grudnia pasażerowie metra mogą płacić kodem QR. Zamiast odbijania karty lub fizycznego biletu na bramce, każda stacja ma unikalny kod QR. Podróżni skanują kod na stacji, gdy wchodzą do metra, a następnie ten, na której wychodzą, a opłata za przejazd jest obliczana i pobierana zgodnie z profilem użytkownika. Ta metoda pomaga przyspieszyć przepływ pasażerów na stacjach, ponieważ zwykle szybciej jest zeskanować kod niż odbić bilet przy barierce.
Metro w Pekinie dodało w sierpniu kolejną wariację na temat płatności za pomocą kodów QR. Zanim pasażer zeskanuje kod, miał możliwość zapłaty w kryptowalucie (cyfrowy chiński juan e-CNY) zamiast prawdziwymi pieniędzmi. Zwykle pozwalałoby to na anonimową transakcję, chociaż ponieważ pobierana opłata jest powiązana z profilem użytkownika, korzyści w tym przypadku były bardziej dla wygody niż autonomii finansowej. W zeszłym miesiącu chiński rząd prawie całkowicie zabronił transakcji kryptowalutowych, co oznacza, że opcja ta została wyłączona.
Trochę mniej dzieje się w Bukareszcie, gdzie za metro można zapłacić SMS-em. Tam na numer 1700 z telefonu komórkowego Vodafone lub Orange wysyłasz SMS-a „2C” w przypadku dwóch taryf jednorazowych lub „10c” w przypadku dziesięciu biletów jednorazowych, a otrzymasz potwierdzenie z powrotem z wymaganą liczbą biletów. Taki system nie działałby w Londynie, ponieważ system transportowy jest znacznie większy i bardziej złożony, z różnymi trasami, rabatami i okresami wpływającymi na dostępne taryfy.
Po drugiej stronie świata mamy do czynienia z zupełnie odwrotnym problemem. Salwador stał się pierwszym krajem na świecie, który uczynił kryptowaluty prawnym środkiem płatniczym. Teoretycznie oznacza to, że możesz zapłacić za przejazd autobusem w stolicy San Salvador w Bitcoin, ale w praktyce jest to prawie niemożliwe, ponieważ technologia potrzebna do przyjęcia takiej płatności nie jest łatwo dostępna w systemie transportowym. W rzeczywistości państwowa firma kolejowa Fenadesal nie obsługiwała ani jednego pociągu w Salwadorze od ponad dekady z powodu braku inwestycji. Kraj nadal korzystał z pociągów parowych do 2000 roku i ma całkowicie nieużywaną sieć linii kolejowych. Ironia polega na tym, że kraj ten ma obecnie jeden z najbardziej zaawansowanych systemów płatniczych na świecie, ale nie ma do tego infrastruktury.
Jeśli chodzi o Londyn, rzecznik TfL potwierdził: „TfL nie planuje wprowadzenia opcji płacenia za podróż za pośrednictwem kryptowaluty”.
Na razie kolejną innowacją oczekiwaną dla naszych taryf ma być karta smart dla całej południowo-wschodniej Anglii dla taryf kolejowych i możliwa zmiana w tym, jakie stacje znajdują się w jakich strefach. Jedyne co jest pewne to to, że Londyn posiada jeden z najbardziej wydajnych i inteligentnych systemów płatności transportowych na całym świecie.
