Aby uczcić pierwszą rocznicę umowy handlowej między Wielką Brytanią a UE, Downing Street wydała komunikat prasowy o tym, jak premier Boris Johnson planuje „zmaksymalizować korzyści z Brexitu”. Podał przykłady „kluczowych sukcesów” do tej pory.
„Dumnie przywracając znaczek korony na bokach kufli”
Stempel z koroną był używany na kuflach od ponad 300 lat, aby pokazać, że są one wystarczająco duże, aby pomieścić pełną pintę.
Dyrektywa UE, która weszła w życie w 2006 r., wymagała używania ogólnounijnego znaku „CE”, co oznacza Conformité Européenne – „European Conformity”. Znak CE pojawia się na wielu innych produktach, od zabawek po wyroby medyczne, i pokazuje, że spełniają one unijne przepisy dotyczące bezpieczeństwa, zdrowia i ochrony środowiska oraz mogą swobodnie przemieszczać się po jej krajach bez dodatkowych kontroli.
Jednak Komisja Europejska odrzuciła pomysł, jakoby przepisy UE powstrzymały Wielką Brytanię od posiadania korony również na kuflach.
„Prawo UE nie zabrania umieszczania oznaczeń na produktach, o ile nie nakładają się one lub nie są mylone ze znakiem CE”.
Po Brexicie towary będą musiały korzystać z oznaczenia UKCA – „UK Conformity Assessed”. Jednak, aby dać firmom czas na dostosowanie się, produkty ze znakiem CE mogą być nadal sprzedawane i używane w Wielkiej Brytanii do 1 stycznia 2023 roku.
Były minister ds. Brexitu Lord Frost powiedział we wrześniu 2021 roku, że rząd „zezwoli na dobrowolne drukowanie pieczęci korony na kuflach„.
„Koniec Tampon Tax”
Od 1 stycznia 2021 r. rząd zniósł 5-procentową stawkę VAT na produkty sanitarne – tzw. „Tampon Tax”. Przepisy UE nakładają na państwa członkowskie obowiązek opodatkowania tamponów i podpasek według minimalnej stawki 5%. Jednak UE jest w trakcie znoszenia podatku.
W Republice Irlandii, będącej członkiem UE, obowiązywał już 0% VAT na produkty sanitarne, ponieważ stawka ta została wprowadzona zanim prawodawstwo UE narzuciło minimalną stawkę 5%.
„Nowe umowy o wolnym handlu z ponad 70 krajami o wartości ponad 760 miliardów funtów”
Większość z nich polega na przejęciu umowy, jaką UE zawarła z tymi krajami i powieleniu jej warunków dla Wielkiej Brytanii. Rządowi udało się dokonać tych „rollover deals” w stosunkowo krótkim czasie.
W przypadku kilku krajów, takich jak Japonia, Norwegia i Islandia, warunki są nieco inne niż w przypadku UE.
Ponadto podpisano umowę z Australią i zasadniczo uzgodniono warunki z Nową Zelandią, które różnią się od warunków umów zawieranych z UE.
„Najszybsze wprowadzenie szczepionek w całej Europie w zeszłym roku”
Jak wynika z komunikatu prasowego, osiągnięto to dzięki „uniknięciu uciążliwej biurokracji UE”. Wielka Brytania zatwierdziła szczepionkę Pfizer w listopadzie 2020 r., prawie trzy tygodnie przed organami regulacyjnymi UE. Ale – jak zauważył wówczas szef brytyjskiego regulatora leków – zatwierdzenie przez Wielką Brytanię było dozwolone na mocy prawa UE.
Wprowadzenie szczepionek w Wielkiej Brytanii rozpoczęło się 8 grudnia 2020 r. – na kilka tygodni przed UE. I początkowo tempo szczepień w Wielkiej Brytanii było szybsze niż w UE – gdzie na początku pojawiły się problemy z ich wprowadzeniem. Jednak od tego czasu kraje UE nadrobiły zaległości.
Obecnie w 13 krajach UE, a także w Norwegii i Islandii, odsetek populacji w pełni zaszczepionych jest wyższy – wynika z danych opublikowanych w portalu Our World in Data, który dotyczy tych, którzy otrzymali wszystkie dawki przepisane w protokole wstępnego szczepienia.
Jednak według najnowszych danych Wielka Brytania podała swojej populacji więcej dawek przypominających szczepionki niż jakikolwiek inny kraj w Europie, z 50%. W Niemczech i Francji szczepionkę przypominającą podano odpowiednio 39% i 33% populacji.
