Jeśli przyjrzymy się bliżej najnowszym typom pociągów londyńskiego metra, zauważymy, że pojawiły się w nich nie tylko wagony z przejściem, nowoczesne siedzenia i inteligentne ekrany informacji pasażerskiej, ale także przyciski na drzwiach.
Biorąc pod uwagę, że prawie każdy pociąg metra zatrzymuje się automatycznie na każdej stacji, może się wydawać, że jest to zbędny dodatek, ale jest w tym pewna logika.
Przyciski można znaleźć w pociągach składu „S”, które kursują na liniach Circle, District, Hammersmith & City i Metropolitan oraz w pociągach składu „1992 Tube”, które kursują na linii Central. Pojawią się one również w przyszłych pociągach „New Tube for London”, które wejdą do eksploatacji na Piccadilly line jeszcze w tym dziesięcioleciu.
Z wyjątkiem pociągów Central Line z 1992 r., każdy z powyższych pociągów jest wyposażony w klimatyzację. Powietrze w wagonach jest prawie zawsze chłodniejsze niż temperatura otoczenia na zewnątrz. Aby to chłodne powietrze nie uciekało, a klimatyzacja nie musiała pracować ciężej, drzwi w tych pociągach są automatycznie ustawione na zamykanie się 45 sekund po otwarciu.
Jeśli po 45 sekundach pociąg nadal stoi na peronie, to dzięki przyciskom przy drzwiach, pasażerowie nadal mogą wejść do pociągu. Gdyby ich nie było, a drzwi musiałyby pozostać otwarte, chłodne powietrze uciekałoby, marnując energię.
Być może zauważyłeś, że pociągi Victoria Line z 2009 r., mimo że są stosunkowo nowe, nie mają przycisków przy drzwiach. Dzieje się tak dlatego, że mimo zaawansowanej technologii wentylacji nie są w pełni klimatyzowane.
Przyciski przy drzwiach znajdowały się w siostrzanych pociągach z 1995 i 1996 roku, które kursowały na liniach Northern i Jubilee, ale zostały one usunięte przez TfL podczas modernizacji taboru. Na stronie internetowej London Transport Museum można nadal kupić jeden z dawnych przycisków.
