Londyn jest miastem z bardzo dobrze rozwiniętą komunikacją miejską. Jednym z jej elementów są autobusy, które dzięki swojemu charakterystycznemu wyglądowi, stały się znane na całym świecie. Nie ma chyba osoby, która nie kojarzy słynnych czerwonych londyńskich autobusów, są one ikoną Wielkiej Brytanii.
Buses in London – początki londyńskich autobusów
Zanim na ulicach Londynu pojawiły się piętrowe autobusy, komunikacja miejska była napędzana przez konie. Pierwszy omnibus, czyli pojazd pozwalający na jednoczesny przewóz kilku osób, pojawił się na drodze 4 lipca 1829 r. za sprawą George’a Shillibeera. Pierwsze projekty piętrowych powozów pojawiły się w 1847 roku, ale okazały się mało komfortowe. W 1860 roku omnibusy zaczęły poruszać się po torach, ale nadal ciągnięte były przez konie. W 1902 roku pojawiły się autobusy napędzane silnikiem.
Zanim autobusy zaczęły być obsługiwane przez TfL, na ulicach kursowały pojazdy od różnych, niezależnych firm. Niektórzy z kierowców, żeby zyskać na czasie, zmieniali trasę w trakcie jazdy, co generowało sporo utrudnień. W związku z tym jeden z operatorów – London General Omnibus Company, postanowił wyróżnić wszystkie swoje pojazdy czerwonym kolorem.
Kolor ten jest wybrany nie bez przyczyny – miał on być widoczny na drodze, również w celu ostrzeżenia innych użytkowników ruchu. Odcień to Pantone 485 C, ten sam, który znajduje się na opakowaniu batonika Kit Kat. Dachy pojazdów są natomiast białe, żeby odbijać promienie słoneczne.
Autobusem przez Londyn
Charakterystyczne autobusy to Routemastery. Od 2012 roku po ulicach Londynu poruszają się nowoczesne ekologiczne modele 21st century Routemaster, których jest ponad 600, a każdy mieści 88 osób. Dla turystów przygotowane są linie turystyczne.
Poruszanie się autobusem po Londynie wymaga sporo czasu ze względu na korki, ale jest to najtańsza opcja. Ceny biletów są stałe i nie są uzależnione od konkretnej strefy. Do autobusu wsiada się wyłącznie pierwszymi drzwiami. Warto pamiętać, że chcąc wysiąść na niektórych przystankach, trzeba to odpowiednio zasygnalizować kierowcy, w innym wypadku autobus może się nie zatrzymać. Na wejściu trzeba odbić kartę Oyster albo Travelcard. W odróżnieniu od metra – nie ma konieczności przykładania karty do czytnika podczas opuszczania pojazdu. Maksymalna opłata za dzień przejazdów (tzw. capping) wynosi 4,5 funta. Podczas jazdy nie można przemieszczać się między poziomami.
Autobusy mają bardzo rozbudowaną sieć przystanków, a wiele linii kursuje przez całą dobę. Londyńską komunikacją autobusową dziennie kursuje około 6 mln osób. Autobusy poruszają się po ponad 700 trasach.
