Partia Pracy zobowiązała się do zastąpienia tzw. „non-dom” taxpayer status w Wielkiej Brytanii. Ma to miejsce po dyskusji dotyczącej finansów żony kanclerza Rishi Sunaka.
Partia zapowiedziała, że zniesie „niesprawiedliwy” status, który pozwala rezydentom Wielkiej Brytanii, których stałe miejsce zamieszkania znajduje się za granicą, nie płacić brytyjskiego podatku od zagranicznych dochodów.
Przyniosłoby to krótkoterminowy program dla tymczasowych rezydentów.
Kanclerz w gabinecie cieni Rachel Reeves powiedziała, że położy to kres „przestarzałym przywilejom podatkowym”.
Rząd brytyjski stwierdził, że non-doms odgrywają „ważną rolę w finansowaniu naszych usług publicznych”, a wartość ich składek podatkowych szacuje się na 6 mld funtów rocznie.
Rzecznik Ministerstwa Skarbu powiedział jednak, że „jedyną słuszną rzeczą jest to, że ci, którzy decydują się mieszkać tutaj przez długi czas, płacą swoją sprawiedliwą część podatku, dlatego też zreformowaliśmy przepisy w 2017 r., aby zlikwidować stały status non-dom”.
Obecnie non-doms mogą zachować status przez okres do 15 lat.
Rachel Reeves powiedziała, że status ten „nie powinien być dostępny dla nielicznych uprzywilejowanych” w czasach, gdy koszty życia gwałtownie rosną, a podatki idą w górę.
„Musimy zrobić więcej, aby zlikwidować niektóre luki prawne, które sprawiają, że niektórzy najbogatsi członkowie społeczeństwa nie płacą należnej im części podatku.” „Jeśli uczynisz z Wielkiej Brytanii swój dom, powinieneś tutaj płacić podatki”.
Rachel Reeves, shadow chancellor
Partia Pracy już wcześniej krytycznie odnosiła się do rozwiązania non-dom i zobowiązała się do jego zniesienia za czasów poprzednich liderów – Jeremy’ego Corbyna i Eda Milibanda.
Partia oświadczyła, że jej decyzja o ponownym zobowiązaniu się do zniesienia tego statusu jest częścią szerszego przeglądu polityki podatkowej, ogłoszonego przez Rachel Reeves na konferencji Partii Pracy we wrześniu.
Jest to jednak także następstwem dyskusji, która wybuchła w tym miesiącu po tym, jak wyszło na jaw, że żona Rishi Sunaka, Akshata Murty, złożyła wniosek o przyznanie statusu non-dom poprzez swojego ojca, Narayanę Murty – miliardera, założyciela indyjskiego giganta oprogramowania Infosys.
BBC oszacowało, że dzięki temu zaoszczędziłaby rocznie 2,1 mln funtów brytyjskiego podatku od dywidendy wypłacanej z tytułu posiadanych udziałów w spółce.
Po fali krytyki politycznej Akshata Murty ogłosiła, że chociaż pozostanie non-dom, będzie płacić brytyjski podatek od swoich zagranicznych dochodów.
Partia Pracy zapowiedziała, że jeśli zdobędzie władzę po następnych wyborach powszechnych, zastąpi ten status rozwiązaniem na krótszy okres, podobnym do rozwiązań stosowanych we Francji, Niemczech i Kanadzie.
Rachel Reeves powiedziała, że status ten może trwać „nawet pięć lat” dla rezydentów, którzy się do tego kwalifikują. „Ale w innych krajach stosuje się okres od sześciu miesięcy do pięciu lat i w tej sprawie będziemy się konsultować” – dodała.
Partia Pracy nie przedstawiła dalszych szczegółów swojego planu, ale stwierdziła, że będzie to „jasny, prosty i nowoczesny system”. Rachel Reeves dodała:
„Dzięki Partii Pracy osoby, dla których Wielka Brytania stała się domem, będą miały swój wkład w rozwój tego kraju, płacąc podatek od swoich globalnych dochodów”.
Treasury stwierdziło, że uważa status non-dom za ważną cechę brytyjskiego systemu podatkowego i że chce nadal przyciągać „utalentowanych ludzi do pracy i życia w Wielkiej Brytanii”.
Co to jest non-dom?
Non-dom to mieszkaniec Wielkiej Brytanii, który zadeklarował stałe miejsce zamieszkania lub zameldowania poza UK.
Miejsce zamieszkania to zazwyczaj kraj, który ojciec danej osoby uważał za stałe miejsce zamieszkania, w momencie, gdy dana osoba się urodziła, lub może to być miejsce za granicą, do którego ktoś się przeniósł bez zamiaru powrotu.
Aby przedstawić organowi podatkowemu dowód, non-doms muszą przedstawić dowody dotyczące ich pochodzenia, stylu życia i przyszłych zamiarów – np. miejsca, w którym posiadają nieruchomość lub zamierzają zostać pochowani.
Osoby posiadające ten status muszą nadal płacić podatek brytyjski od dochodów uzyskanych w Wielkiej Brytanii, ale nie muszą płacić podatku brytyjskiego od dochodów uzyskanych za granicą.
Osoby te mogą w każdej chwili zrezygnować ze statusu non-dom.
Według najnowszych danych HM Revenue and Customs, w roku podatkowym kończącym się w 2020 roku w Wielkiej Brytanii było 75 700 osób ubiegających się o status non-dom.
